Z tym istotnym społecznie tematem nie poradzilibyśmy sobie, gdyby nie królik Bugs, Batman, Harry Potter, Wojciech Mann oraz – dla kontrastu – kanarek Twitty. Wielkim nieobecnym kolejny raz okazał się prof. Miodek.

Rozmawiamy między innymi o:

• optymalizacji kosztów, czyli kiedy nie warto spotykać się z klientem,
• przygotowaniu do spotkania i potrzebie poznania kultury organizacyjnej klienta,
• celach do osiągnięcia podczas spotkania,
• autoprezentacji i kłamstwach na własny temat,
• negocjacjach i radzeniu sobie z wątpliwościami klienta,
• technikach domykania transakcji.

Czas 27:02.

• Pobierz w formacie MP3
• Zapisz się na powiadomienia o nowych odcinkach (RSS)

Zobacz też:

• Podcast #64: Telemarketing dla początkujących
• Podcast #62: Webwriting – jak pisać do internetu
• Podcast #52: Content marketing

Od początku było jasne, że PiS pęknie. Że im dłużej to potrwa, tym trudniej będzie przyznać, że bojkot był błędem. Albo że TVN stał się lepszy, od kiedy PiS–u nie ma na antenie ;)

Morał z tej historii dla Twojej firmy: jeżeli prawo Cię do tego nie zmusi, nie podpisuj umów na czas nieokreślony. „Czas nieokreślony” to sztuczne, absurdalne pojęcie. Wbrew ludzkiej naturze.

Umowy na czas nieokreślony podpisuje się z lenistwa. Żeby mieć temat z głowy i nigdy do niego nie wracać. Niestety, kiedy okazuje się, że trzeba wrócić, czas nieokreślony okazuje się być łańcuchem krępującym nam ręce.

Jeżeli z jakiegokolwiek powodu chcemy rozwiązać tego typu umowę, narażamy się na pretensje drugiej strony. Nawet, jeżeli ustaliliśmy wcześniej termin wypowiedzenia i się go trzymamy, nasz partner czuje się jak zdradzany małżonek. To irracjonalne, ale ludzie kierują się znacznie częściej emocjami niż chłodną logiką.

Umowa na czas określony jest zdecydowanie lepsza. Za każdym razem, gdy jej termin dobiega końca, mamy okazję do oceny sytuacji z bieżącej perspektywy. Pomaga to wyjść z układu, który nie jest dla nas optymalny, zamiast tkwić w nim z przyzwyczajenia.

Kiedy okres umowy dobiega końca i nie chcemy jej kontynuować, nie musimy podejmować żadnych negatywnych kroków, wręczać wypowiedzeń itp. Żadna ze stron nie może być takim stanem rzeczy zaskoczona, bo przecież obie umówiły się na taki a nie inny czas trwania współpracy.

Korzystamy też, jeżeli chcemy przedłużyć umowę. Po pierwsze, podejmując kolejny raz decyzję o współpracy, doceniamy naszego kontrahenta – mogliśmy przecież pojść gdzie indziej. Po drugie, następną umowę podpisujemy bogatsi o dotychczasowe doświadczenia, dzięki czemu można ją stosownie zmodyfikować.

Co by było, gdyby PiS z góry ogłosił bojkot TVN–u na pół roku?

• Byłoby go znacznie łatwiej uzasadnić jako sygnał ostrzegawczy, który ma zwrócić uwagę opinii publicznej na nierzetelność dziennikarzy (zwróćmy uwagę, że sygnał ma zawsze określony początek i koniec).
• Cała akcja nie miałaby znamion „obrażania się” często zarzucanego braciom Kaczyńskim, tylko przemyślanego, konsekwentnego działania.
• Gdyby dziś politycy powiedzieli „Zgodnie z tym co zapowiadaliśmy pół roku temu, dziś kończymy bojkot” wyszliby na ludzi wiarygodnych i poukładanych, a nie zbitych z tropu i zagubionych po tym, jak znienacka stracili kontrolę nad telewizję publiczną.

Zobacz też:

• Albo oryginalność, albo zysk
• Samemu czy w spółce cywilnej?
• Podcast #14: Spotkanie biznesowe