Po paru latach przerwy zajrzałem wczoraj na Tickle.com. Są tam setki testów: od typowo rozrywkowych (Którą postacią z „Harrego Pottera” jesteś?), przez dotyczące mody i stylu (Co mówi o tobie wystrój twojego pokoju?) po poświęcone szukaniu najlepszej dla siebie pracy.

Zbadałem swoje cechy szczególne i dostałem szczegółowy raport – to prawie jak teczka z IPN–u :)

Według Tickle.com, gdybym chciał starać się o pracę, podczas rozmowy kwalifikacyjnej powinienem zwracać uwagę na swoją samodzielność, opanowanie i rozwagę. Są nawet przykłady gotowych zdań, jakimi mógłbym siebie opisać:

• Dobrze się czuję biorąc na siebie odpowiedzialność i samodzielnie dążąc do ustalonych celów.
• Jestem opanowany, spokojny i potrafię kontrolować emocje w sytuacjach stresowych.
• Zwracam uwagę na potrzeby innych i co za tym idzie umiem budować relacje oparte na zaufaniu.

Cały raport ma 16 stron i naprawdę wiele można się z niego o sobie dowiedzieć.

Zrobiłem też jeszcze jeden test: „Gdybyś był psem, to jakiej rasy?”. Wynik: terier szkocki :)

Zobacz też:

• 10 zasad tworzenia profesjonalnych e-maili
• Firmowa witryna WWW: o firmie i oferta
• Podcast #62: Webwriting – jak pisać do internetu

Byłem ostatnio na wykładzie Piotra Ruty, marketing managera w Grupie Talents. Wśród kandydatów do pracy wyróżnił on cztery typy.

1. Zbyt małe kwalifikacje i niekorzystne cechy osobowości.
2. Zbyt małe kwalifikacje, odpowiednia osobowość.
3. Odpowiednie kwalifikacje, niekorzystne cechy osobowości.
4. Odpowiednie kwalifikacje i osobowość.

Pierwszą osobę od razu skreślamy. Druga i trzecia mają pewne braki w porównaniu do profilu idealnego kandydata. Ideałem wydaje się czwarty wariant. Ale czy na pewno?

Tak, jeżeli chcemy zatrudnić kogoś do jednorazowego projektu. Ale wbrew pozorom nie, gdy chodzi o pracownika na stałe.

Osoba idealnie spełniająca od początku wszystkie kryteria wymagane na danym stanowisku szybko się nudzi. Wyższa pensja, nowe biuro, służbowe auto czy komórka motywują na początku, ale wkrótce zaczynają być traktowane jako standard. Ryzykujemy więc, że takiego pracownika łatwo podkupi nam konkurencja.

Pozostają warianty drugi i trzeci. Czy lepiej postawić na kogoś, kto ma pewne (niewielkie) braki w kwalifikacjach, czy raczej fachowca, ale nie do końca odpowiadającego wymaganemu profilowi osobowości?

Zdaniem fachowców (moim zresztą też), lepiej wybrać „dwójkę”.

• Łatwiej poszerzyć wiedzę i umiejętności niż zmienić swój charakter.
• Fakt opanowania określonych kompetencji można stwierdzić w sposób bezsporny. Ocena osobowości jest zawsze dużo bardziej subiektywna.
• Konfliktowy, opryskliwy lub egoistyczny pracownik demotywuje i dezintegruje zespół.

Bez kwalifikacji zawodowych trudno planować karierę. Czasem ważniejsza od kolejnych dyplomów i certyfikatów jest jednak osobowość i umiejętności interpersonalne.

Zobacz też:

• Podcast #48: Pomnażasz czy podcinasz skrzydła?
• Nie da się?
• Podcast #57: Szkolenia firmowe