Mała wielka firma » kopiowanie pomysłów

Podcast #54: Kopiowanie pomysłów

Marek Jankowski — Sun, 17 Jul 2011 18:14:19 +0000

Temat podcastu podsunął nam tym razem słuchacz z Wrocławia. Marcin jest programistą, ale zdarza mu się też projektować layouty stron internetowych i ma związku z tym wątpliwości.

Liczba witryn internetowych, blogów, logotypów cały czas się zwiększa. Natomiast liczba kształtów, krojów pisma, kolorów i nazw jest w pewnym stopniu ograniczona. Siłą rzeczy projekty internetowe są do siebie podobne i pewnie będą jeszcze bardziej zbliżone. Jak bardzo nowe rozwiązania mogą być podobne do istniejących? Jeżeli dwie osoby wpadną na podobny pomysł, czy druga (spóźniona) musi z niego zrezygnować?

Rozwianie wątpliwości Marcina uznaliśmy za zadanie ponad nasze siły (choćby ze względu na niejednoznaczne definicje plagiatu). Próbujemy jednak spojrzeć na to zagadnienie z nieco innego punktu widzenia…

Podcastu „Mała wielka firma” możesz też słuchać w radiu Kontestacja.

Zobacz też:

Albo oryginalność, albo zysk

Marek Jankowski — Sat, 08 Aug 2009 21:09:35 +0000

Masz genialny pomysł jak zarobić pierwszy milion? Zapomnij o nim. Im bardziej oryginalny i odkrywczy biznes, tym mniejsza szansa na finansowy sukces.

Są trzy powody, dla których zakładanie nowatorskiej firmy mija się z celem. Pierwszym powodem jesteś ty, drugim twoi klienci, a trzecim konkurencja.

Zacznijmy od właściciela firmy, czyli od ciebie. Może być tak, że masz talent do innowacji albo silny wstręt do naśladowania kogokolwiek. Możesz być święcie przekonany, że twój pomysł gwarantuje złote góry. Pytanie, czy będziesz w stanie udowodnić to komuś innemu.

Jak stworzyć biznesplan dla działalności, której nikt wcześniej nie prowadził? Można szukać analogii, budować mniej lub bardziej naciągane teorie, podpierać się statystyką albo zapisać się na korespondencyjny kurs dla jasnowidzów. Każda z tych metod ma podobną skuteczność. Prawdopodobnie uda ci się z grubsza oszacować koszty, ale przychody – to już loteria.

Nie podeprzesz się niczyimi doświadczeniami. Wszystko będziesz musiał wymyślić zupełnie od zera. Za co klienci będą płacić, a na co mogą liczyć gratis? Jakie będą ceny? Jaki model płatności będzie najlepszy? Masz nieograniczone możliwości tworzenia. To fajna zabawa dla kreatywnych. Ale mówimy tu również o realnych pieniądzach, które być może wydasz i już nigdy ich nie odzyskasz.

Przejdźmy do klientów. Czy jesteś w stanie określić, jak duża jest twoja grupa docelowa, jak do niej dotrzesz i ile za to zapłacisz? Jeżeli trzy razy odpowiedziałeś „tak”, to super. Kolokwium z marketingu pewnie byś zaliczył. Ale tu jest realny świat i zupełnie inne problemy.

Przede wszystkim, twoi potencjalni klienci nie mają pojęcia o tym, że coś, co oferuje twoja firma w ogóle istnieje. Kojarzą większość branż z Panoramy Firm, ale ty przecież nie pasujesz do żadnej z nich. Tworzysz nową, od zera. To znaczy, że jesteś kompletnie poza świadomością tych, którzy już wkrótce mają cię utrzymywać. Jeżeli nie masz milionów na reklamę, przygotuj się na ciężką harówkę, żeby dowiedział się o tobie choćby ułamek procenta grupy docelowej.

Ale to jeszcze nie koniec. Przecież zanim twoja firma zaczęła działać, ludzie jakoś radzili sobie bez niej. Być może nie tak elegancko, szybko i wygodnie, ale za to bez konieczności płacenia ci choćby złotówki. Jeżeli więc już dowiedzą się, że działasz, będziesz musiał jeszcze namówić ich, żeby zechcieli podzielić się z tobą zawartością swojego konta.

Na koniec została nam konkurencja. Teoretycznie – tu są konfitury. Jeżeli masz kosmiczny pomysł, którego nie realizuje nikt inny, nie masz konkurencji! Od razu wyjaśnijmy sobie, że to nieprawda: patrząc szeroko, wszystkie firmy na rynku są wobec siebie konkurentami, bo portfele konsumentów nie są z gumy. Wszyscy walczą o dostęp do tych samych, ograniczonych pieniędzy.

Porzućmy jednak akademickie dywagacje. Nie ma na rynku nikogo, kto oferowałby coś podobnego do ciebie. Super. Dopóki nie zaczniesz prężnie działać, prawdopodobnie tak będzie. Owszem, może się zdarzyć, że ktoś wpadnie równocześnie na ten sam pomysł (podobno telefonu nie wynalazł Bell, tylko niejaki Meucci, ale nie było go stać na zastrzeżenie patentu), ale załóżmy optymistyczny wariant.

Konkurenci pojawią się najprawdopodobniej wtedy, gdy wykonasz już całą (albo większość) czarnej roboty związanej z budowaniem świadomości klientów. Przyjdą na gotowe, żeby spić śmietankę. Szlag cię trafi, gwarantuję.

Kiedy budujesz taki sam biznes, jak wiele innych na rynku, masz się na kim wzorować i nie musisz wykonywać tytanicznej pracy związanej z edukowaniem klientów. Owszem, masz od początku silną konkurencję, z gronem stałych klientów, ale to ty jesteś młodym wilkiem w stadzie. To oni czują twój oddech na plecach, a nie odwrotnie.

Odkrywcze biznesy mogą podbijać rynek i zarabiać krocie. Ale przecierając nowe szlaki traci się mnóstwo cennych zasobów, a każdy kolejny ma już łatwiej.

Google nie wynalazło wyszukiwarki, McDonald’s hamurgera, a Nescafe kawy rozpuszczalnej. Każda z tych firm dodała nową wartość do cudzych wynalazków.

Na oryginalnych pomysłach można zarobić. O ile tylko nie są zbyt oryginalne.

Zobacz też:

Papuga

Marek Jankowski — Sat, 04 Oct 2008 17:04:39 +0000

Papuga może nauczyć się naśladować ludzką mowę. Ale to nie znaczy, że będzie człowiekiem.

Jeżeli dwa tramwaje jadą jeden za drugim tym samym torem, to drugi nigdy nie wyprzedzi pierwszego.

Konkurencja w biznesie nie polega na kopiowaniu tego, co ktoś inny zrobił przed nami.

Kiedy zacząłem prowadzić firmę, zainwestowałem w kolorowe ulotki. Byłem z nich naprawdę dumny. Kredowy papier, offsetowy druk, ładne zdjęcie.

Kilka miesięcy później znajomy podrzucił mi ulotkę nowej firmy, która wyglądała prawie tak samo. A właściwie: miała prawie identyczną treść, ale wyglądała dużo gorzej (sam tekst odbity na ksero).

Pierwszą reakcją była wściekłość. Kto śmie tak ordynarnie kopiować to, co ja wymyśliłem?! Jak można tak bezczelnie żerować na czyjejś pracy?! Ale po chwili przyszła refleksja: to kopia ulotki sprzed pół roku. Ja jestem dziś co najmniej o pół roku do przodu.

Ktoś, kto tylko kopiuje Twoje działania (i w dodatku jest to kopia gorsza od oryginału), prawdopodobnie nie będzie w stanie Ci zagrozić. Co oczywiście nie oznacza, że możesz go zlekceważyć. Być może szybko Cię dogoni, wykorzysta możliwości, których sam nie zauważyłeś i wyprzedzi. Prawdziwym konkurentem jest ten, kto obserwując Twoje działania proponuje Twoim klientom w zamian coś innego, co może być z ich punktu widzenia bardziej atrakcyjne.

Jeżeli to Ty jesteś „tym nowym”, pamiętaj: Elvis miał wielu naśladowców, ale do dziś to on jest nazywany królem. Nie znaczy to jednak, że na nim muzyka się skończyła.

Zobacz też:

Genialny pomysł na biznes

Marek Jankowski — Tue, 20 Nov 2007 17:16:13 +0000

Jako początkujący przedsiębiorca miałem – jak mi się wtedy wydawało – genialny pomysł na biznes. Miałem też stuprocentowe przekonanie, że przyniesie mi on fortunę (choć nie zastanawiałem się dokładnie, ile to będzie).

Moim głównym zmartwieniem było wtedy, jak utrzymać całą ideę jak najdłużej w tajemnicy. Byłem święcie przekonany, że gdy tylko zdradzę komuś choćby szkic moich błyskotliwych przemyśleń, wszechobecny wywiad gospodarczy natychmiast zadziała. Wredni kapitaliści z bogatych koncernów rzucą się na mój plan, zrealizują go szybciej i z większym rozmachem.

Dziś rozmawiam o nowych pomysłach, które chcę realizować, z wieloma różnymi osobami. Czasem takimi, których nigdy wcześniej nie widziałem. Kto wie, może i ze szpiegami gospodarczymi :)

Dobry pomysł na biznes to dopiero początek. Początek problemów, dodajmy żeby nie było wątpliwości.

Jest mało prawdopodobne, że nikt nie był wcześniej równie genialny jak ty i nie wpadł na to samo, co ty. Warto sprawdzić, czy ktoś gdzieś – w Polsce albo na świecie – zrobił już coś takiego. A może próbował, ale mu się nie udało? A może mu się udało, tylko zrezygnował, bo nie było a tego pieniędzy?

Jeżeli robi to ktoś inny, trzeba przyjrzeć się, jak to robi. Jakie są jego mocne strony? Co takiego ma do zaoferowania, że klienci mu płacą? Jak się wypromował? A może właśnie chce zwinąć interes, bo wcale nie jest tak różowo, jak się wszystkim wydaje?

Rozmawiaj o tym z ludźmi. Zadawaj pytania. Słuchaj, co mają do powiedzenia. Więcej słuchaj, mniej mów. Jeżeli ciągle mówisz, nie dowiesz się niczego nowego.

Ryzyko, że ktoś ukradnie ci pomysł jest mniej więcej takie, jak szóstka w totolotka.

Ludzie, którzy zajmują się na co dzień robieniem interesów są zbyt zajęci własnymi sprawami, żeby z dnia na dzień rzucać się na coś nowego. Gdyby w ten sposób prowadzili biznes, już dawno nie byłoby ich na rynku.

Wszyscy inni, nawet gdyby chcieli zrealizować twoją wizję, są już na starcie w gorszym położeniu. Nie znają całej idei tak dobrze, jak ty sam. Nie oni ją wymyślili. Jest dla nich obca. Mają świadomość, że masz nad nimi przewagę.

Rozmawiając z ludźmi o swoich pomysłach, pytając ich o zdanie i wskazówki, można uniknąć wielu błędów, które ktoś już kiedyś popełnił. Każdy taki błąd kosztuje. Kto pyta, oszczędza pieniądze.