„Oceny pracownicze nie działają” – pisze Susan M. Heathfield na About.com. Pani Heathfield ma 35 lat doświadczeń w zarządzaniu kadrami. Według niej, ocenianie szkodzi wydajności pracy, niszczy zaufanie, zaburza harmonię i wcale nie zachęca do poprawiania wyników. Prowadzi do marnowania talentów ludzi od HR–u i menedżerów, a co więcej ogranicza ich wpływ na poprawę wydajności firmy.

Wszystkie te kataklizmy grożą nam, jeżeli będziemy oceniać naszych pracowników w tradycyjny sposób.

Czytaj dalej »

Po co są w firmie pracownicy? Żeby wykonywać pracę, której sam właściciel albo nie chce, albo nie może wykonać sam. Inaczej mówiąc: pracownik ma wyręczać właściciela w określonych obowiązkach. Za to dostaje pieniądze.

Są jednak pracownicy „toksyczni”, których obecność w firmie pochłania nie tylko pieniądze, ale również energię i czas szefa. Dowiedz się, po czym ich rozpoznać.

Czytaj dalej »

Dobry kandydat na pracownika to bez wątpienia taki, który ma wiedzę i umiejętności potrzebne na danym stanowisku. Ale to nie wszystko. Specjaliści od zarządzania kadrami uważają, że dużo ważniejsze od formalnych kwalifikacji, które da się w miarę łatwo uzupełnić, są cechy osobowości.

Czytaj dalej »

Według Warrena Buffetta „nie potrzeba już żadnej innej książki o zarządzaniu”. Od 3 lat nie znika ona z listy biznesowych bestsellerów Empiku. Długo się do niej przymierzałem i w końcu się udało.

„Winning znaczy zwyciężać” byłego prezesa General Electric Jacka Welcha to lekki przewodnik po tym, jak zrobić karierę w korporacji i jak nią kierować. Właściciele małych firm też znajdą tam coś dla siebie.

Czytaj dalej »

Kiedyś do rachunku telefonicznego nie dostawało się billingu. Fotograf z Telekomunikacji jechał do skrzynki z licznikami, robił zdjęcie, wywoływał je, a później panie w księgowości odczytywały z lupą kto ile impulsów wydzwonił…

Pewnego dnia do młodego, zdolnego inżyniera zgłosił się profesor. – Siedzisz w tych komputerach, może byś wymyślił coś takiego, żeby było wiadomo kto do kogo dzwoni? – zaproponował.

Czytaj dalej »

Mało kto lubi być oceniany. Każdy miał kiedyś nauczyciela, który stawiał sobie za punkt honoru udowodnienie, że na piątkę umie tylko Pan Bóg, na czwórkę on sam, a uczeń jest w stanie „zabłysnąć” najwyżej na dostateczny. I trauma gotowa.

Dla szefa rozmowa oceniająca to mało atrakcyjny obowiązek. Trzeba się przygotować, zebrać informacje o każdym pracowniku, poza tym mało kto lubi mówić innej osobie w twarz, że z czymś sobie nie radzi. Pracownik z kolei jest zestresowany, bo wie dużo lepiej od szefa, co ma na sumieniu.

Czytaj dalej »

Czegokolwiek się nie podejmiesz, możesz z dużym prawdopodobieństwem założyć, że najsłabszym elementem całego przedsięwzięcia będą ludzie.

Wniosek: firmy świadcząc usługi HR mają przed sobą świetlaną przyszłość. A jeszcze lepszą te, które zaoferują rozwiązania zastępujące pracownika.