Nie trzeba kończyć studiów ekonomicznych, żeby z sukcesem prowadzić własny biznes. Wystarczy znać i stosować 7 sekretów efektywnego zarządzania. Opisuje je książka „Mała wielka firma”.
Zamów sześciotygodniowy
e–kurs, który ułatwi ci
zastosowanie wiedzy z książki
w praktyce i pomoże osiągać
coraz lepsze wyniki!
Marek Jankowski – przedsiębiorca, absolwent ekonomii, dziennikarz. Wydawca czasopisma „Branża Dziecięca”. Doradca w zakresie marketingu i public relations. Umie prosto wyjaśnić nawet najbardziej zawiłe tematy. Oraz niekiedy skomplikować te najprostsze ;–)
Według Warrena Buffetta „nie potrzeba już żadnej innej książki o zarządzaniu”. Od 3 lat nie znika ona z listy biznesowych bestsellerów Empiku. Długo się do niej przymierzałem i w końcu się udało.
„Winning znaczy zwyciężać” byłego prezesa General Electric Jacka Welcha to lekki przewodnik po tym, jak zrobić karierę w korporacji i jak nią kierować. Właściciele małych firm też znajdą tam coś dla siebie.
Niektórzy uważają, że najlepszym sposobem na przetrwanie kryzysu jest rezygnacja z jakichkolwiek wydatków poza absolutnie niezbędnymi. A namawianie klientów do kupowania czegokolwiek to wręcz zbrodnia. Czyżby?
Że politycy zachowują się jak dzieci w piaskownicy, już dawno przywykliśmy. W biznesie zdarza się to rzadziej, ale jednak. Dziś usłyszałem historię, która tego dowodzi.
Pewna znana firma wynajmuje dużą powierzchnię w centrum miasta. Ponieważ jednak jej potrzeby rosną, znajduje większy lokal, w powstającym dopiero biurowcu. Właściciel „starego” miejsca dowiaduje się o tym wcześniej i żąda od najemcy deklaracji, że ten nie wyprowadzi się jeszcze co najmniej przez pół roku.
Kiedyś do rachunku telefonicznego nie dostawało się billingu. Fotograf z Telekomunikacji jechał do skrzynki z licznikami, robił zdjęcie, wywoływał je, a później panie w księgowości odczytywały z lupą kto ile impulsów wydzwonił…
Pewnego dnia do młodego, zdolnego inżyniera zgłosił się profesor. – Siedzisz w tych komputerach, może byś wymyślił coś takiego, żeby było wiadomo kto do kogo dzwoni? – zaproponował.
„Wiem, że połowa pieniędzy na reklamę jest wyrzucana w błoto. Problem polega na tym, że nie wiem która to połowa” – powiedział Rockefeller. Lata lecą, a dylemat pozostaje: jak bardziej efektywnie wydawać pieniądze na promowanie firmy i jej produktów?
Problem często polega na tym, że oceniamy skuteczność takich działań tylko w jednym wymiarze. Oczekujemy, że konsument zobaczy lub usłyszy naszą reklamę, zapamięta (a najlepiej zapisze sobie) markę i zaraz pobiegnie do sklepu po zakupy. Akurat.
Mało kto lubi być oceniany. Każdy miał kiedyś nauczyciela, który stawiał sobie za punkt honoru udowodnienie, że na piątkę umie tylko Pan Bóg, na czwórkę on sam, a uczeń jest w stanie „zabłysnąć” najwyżej na dostateczny. I trauma gotowa.
Dla szefa rozmowa oceniająca to mało atrakcyjny obowiązek. Trzeba się przygotować, zebrać informacje o każdym pracowniku, poza tym mało kto lubi mówić innej osobie w twarz, że z czymś sobie nie radzi. Pracownik z kolei jest zestresowany, bo wie dużo lepiej od szefa, co ma na sumieniu.
W warsztacie u mechanika samochodowego zobaczyłem taką kartkę:
Usługa zwykła: 100% ceny
Usługa, gdy klient patrzy: 120% ceny
Usługa, gdy klient patrzy i komentuje: 140% ceny
Usługa, gdy klient patrzy, komentuje i wie lepiej: 160% ceny
Usługa, gdy klient patrzy, komentuje, wie lepiej i próbuje pomóc: 180% ceny
